Η Πλήρης Ιστορία των Τραχώνων Αλίμου

Από τις αλάνες του ’50 μέχρι τις εθνικές κατηγορίες – 70 χρόνια πορείας, ανθρώπων, αγώνων και μνήμης.

Διάβασε περισσότερα

1.Οι Απαρχές και η Δημιουργία του Συλλόγου (1957–1966)

Η ιδέα για την δημιουργία ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου στο Άνω Καλαμάκι, γεννήθηκε το 1959 από μία παρέα παιδιών που κατοικούσαν τότε στην περιοχή που, λόγω του κακοτράχαλου εδάφους, ονομαζόταν «Τράχωνες» και είχαν σαν εστία την γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα, πλησίον της σημερινής λεωφόρου Βουλιαγμένης.

Το πρώτο όνομα του σωματείου ήταν «Αθλητική Ένωση Αγίου Παντελεήμονα».

Οι άνθρωποι που δημιούργησαν και μεγάλωσαν τον σύλλογο εκείνα τα πρώτα χρόνια ήταν, ως επί το πλείστον, λαϊκοί άνθρωποι, βγαλμένοι μέσα από την κοινωνία του Δήμου μας, άνθρωποι του μόχθου, αγωνιστές της ζωής που αγωνιούσαν και ήλπιζαν σε ένα καλύτερο αύριο για τις ζωές των οικογενειών τους αλλά και για την τοπική «ομάδα της καρδιάς» τους!

Πρώτη πρόχειρη έδρα για προπονήσεις ήταν ένα οικόπεδο δίπλα από την εκκλησία και επίσημη έδρα έγινε ένα γήπεδο που φτιάχτηκε το 1958 στο χώρο της σημερινής μεγάλης πλατείας στο Άνω Καλαμάκι (την πλατεία Καραϊσκάκη).

Πρώτος και ιστορικός Πρόεδρος υπήρξε ο Βασίλειος Καρυοφύλλης.

Η ομάδα γρήγορα «αγκαλιάστηκε» από τους κατοίκους της περιοχής και αναπτύχθηκε παράλληλα με την «γοργά» εξελισσόμενη οικιστική ανάπτυξη της περιοχής του Αλίμου σε εκείνη την «ταραχώδη» και γεμάτη κοινωνικές συγκινήσεις δεκαετία του ’60.

Έχοντας συμμετάσχει για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας Αθηνών το 1957-1958, βρήκε γρήγορα τον δρόμο της και, αφού το 1962 αναλαμβάνει νέος Πρόεδρος ο Δημήτρης Γαλακούδης, με μία σειρά πρωτοβουλιών όπως την ποιοτική αναβάθμιση του αγωνιστικού τμήματος με προπονητές και νέους ποδοσφαιριστές, ταλέντα για εκείνη την εποχή, επιτυγχάνει ο σύλλογος το 1963-1964 την πρώτη του άνοδο στη Β΄ κατηγορία Αθηνών, ενώ παράλληλα ήδη είχε μετονομαστεί με την οριστική του ονομασία έκτοτε ως «Αθλητικός Όμιλος Τραχώνων Αλίμου».

Μέσα σε ένα χρόνο ο Α.Ο. Τραχώνων, παίζοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο, πανηγυρίζει ένα νέο πρωτάθλημα και πετυχαίνει άνοδο στην τότε Α2 Κατηγορία του Αθηναϊκού Ποδοσφαίρου το 1965-1966.

2. Η Μεγάλη Αδικία και η Κατάρρευση (1967–1980)

Χρονολογία σταθμός για την ιστορία του Συλλόγου ήταν πάντως το 1967, όταν η χούντα των συνταγματαρχών στέρησε από την ομάδα την άνοδο που δικαιούτο και άξιζε στην Β΄ Εθνική κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Τότε οι Τράχωνες, με μία ομάδα που κυριολεκτικά «πετούσε» στο γήπεδο, έδωσαν μπαράζ ανόδου τον Ιούνιο του 1967 για τον προβιβασμό από το τοπικό πρωτάθλημα στο δεύτερο στην τάξη πρωτάθλημα της χώρας. Ωστόσο, παρότι κέρδισαν πανηγυρικά με 3-1 την ομάδα του Κορωπίου, τους αφαίρεσαν ετσιθελικά το εισιτήριο της ανόδου.

Ο λόγος; Το επάρατο καθεστώς, φρέσκο τότε και παντοδύναμο, θεώρησε ότι στην περιοχή του Άνω Καλαμακίου κατοικούσε μεγάλο ποσοστό αντιφρονούντων και αποφάσισε να χαρίσει την άνοδο στην ηττημένη που ήταν ομάδα της αρεσκείας των δικτατόρων!

Η προοδευτικότητα και η τιμιότητα μιάς περιοχής «στραγγαλίστηκε» μια μέρα του ‘67 με συνοπτικές διαδικασίες, πληρώνοντας το τίμημα η πολύ καλή τότε ομάδα των Τραχώνων.

Ο τότε Πρόεδρος Κοντομάρης, όσο και αν προσπάθησε να διαχειριστεί και να περισώσει την ψυχολογική κατάρρευση της ομάδας, δεν τα κατάφερε. Για δύο περίπου χρόνια η ομάδα ταλαιπωρήθηκε αγωνιστικά, κατέρρευσε και ουσιαστικά εξαναγκάστηκε να διαλυθεί το 1970 από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, η οποία έφτασε στο σημείο να αφαιρέσει από το σωματείο το καταστατικό, μεθοδεύοντας τον αφανισμό του.

Η ομάδα και οι άνθρωποι που την αγαπούσαν ανέστειλαν τις δραστηριότητές της σχεδόν για 10 χρόνια, η ψυχή της όμως περιπλανιόταν όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια στα σκοτεινά μονοπάτια της ιστορίας και στις συνειδήσεις των Τραχωνιτών, χωρίς η φλόγα που πάντα σιγόβραζε και προσδοκούσε την αναγέννηση του Συλλόγου να έχει σβήσει ποτέ…

3. Η Αναγέννηση και Η Επανεκκίνηση (1980–2000)

Και όντως, κάποια χρόνια μετά την Μεταπολίτευση, παλαιοί παράγοντες, με πρωτεργάτη τον Βασίλη Κολοκοτρώνη, κινούν τις διαδικασίες να ξαναπάρουν πίσω το καταστατικό.

Φτιάχνεται, χάρις στη δωρεά του οικοπέδου από τον επιφανή Δημότη της περιοχής, κύριο Γερουλάνο, το νέο γήπεδο επί της Λεωφόρου Ιωνίας, όπου ο Δήμος Αλίμου το παραχώρησε στην ομάδα Τραχώνων από το 1982, και έκτοτε αποτελεί την αποκλειστική της έδρα για σχεδόν 4 δεκαετίες.

Σε εποχές ψυχικής ανάτασης του κόσμου της περιοχής, το όνειρο ξαναπήρε σάρκα και οστά την δεκαετία του ’80. Η ομάδα επανιδρύθηκε, άνοιξε πάλι τα φτερά της, για να έχει έκτοτε μία συνεχή, σεβαστή και επιτυχημένη πορεία στα αθηναϊκά ποδοσφαιρικά δρώμενα.

Το 1982-1983, με μπροστάρηδες διοικητικούς ηγέτες όπως ο Γαρδίκας, ο Σαμόλης, ο Παπαδημητρόπουλος, ο Μαυρίδης και ο Κουτουφόπουλος, συμμετέχει ο Σύλλογος στην Γ΄ κατηγορία Αθηνών, δίνοντας τον Οκτώβριο του ‘82 τον πρώτο επίσημο αγώνα με αντίπαλο τον Πρωτέα στη Φώκαια, κερδίζοντας μέσα σε τρομερή συγκίνηση με 2-0.

Το 1984-1985 η ομάδα κερδίζει το πρωτάθλημα και ανεβαίνει στη Β’ κατηγορία Αθήνας.


4. Η Χρυσή Δεκαετία και οι Εθνικές Κατηγορίες (2000–2015)

Προπονητές που θήτευσαν όλο το διάστημα αυτό στην ομάδα ήταν ο Μποσίνης Γιώργος, Γιαννακόπουλος Γιάννης, Πιτυχούτης Ζαχαρίας, Πιπιλικάκης Κυριάκος και ο παλαιός ομοσπονδιακός προπονητής Ντάν Γεωργιάδης.

Το 1992 Πρόεδρος της ομάδας αναλαμβάνει ο Φάνης Παπακώστας και οδηγεί την ομάδα για πρώτη φορά στη νέα περίοδο στην Α΄ κατηγορία Αθήνας μετά από αγώνα μπαράζ με την Δάφνη Αθηνών, την Δόξα Αγίας Άννας και τον Πανερυθραϊκό.

Η άνοδος είχε τεράστια σημασία για την Σύλλογο γιατί επετεύχθη με παίκτες από τις Ακαδημίες και την περιοχή του Αλίμου, όπως ο Μιχαλάς, ο Πράττης, ο Γιαννόπουλος, ο Κυριακόπουλος, ο Γιακουμάτος και ο Χρήστος Τσιούρης.

Η αποχώρηση όμως του Προέδρου Παπακώστα δύο χρόνια μετά άφησε πίσω της σημάδια. Χωρίς Ακαδημίες και με λίγους παίκτες στο ξεκίνημα, αναλαμβάνει Πρόεδρος ο Μάνθος Δεσύπρης και μαζί με τον Κώστα Αλάσα προσπαθούν να καταστήσουν ανταγωνιστικό ξανά τον Σύλλογο ξεκινώντας από την αρχή.

Για 6 περίπου χρόνια η ομάδα ανεβοκατεβαίνει στην Β΄ και Γ΄ κατηγορία παρά τις φιλότιμες προσπάθειες προπονητών όπως ο Χρήστος Γιωτάκης.

Μπαίνουμε στον νέο αιώνα και το 2001 μια νέα παρέα φίλων που αποτελείται από παλιούς παίκτες και παράγοντες αναλαμβάνουν τον σύλλογο που πλέον βρίσκεται και πάλι στην Γ΄ κατηγορία. Με έναν σοβαρό και φιλόδοξο προπονητή τον Κώστα Μιχάλη, μέσα σε δύο χρόνια καταφέρνουν να κερδίσουν δύο φορές την άνοδο και να παίξουν και πάλι στην Α΄ κατηγορία Αθήνας από όπου και δεν υποβιβάστηκε ποτέ έκτοτε η ομάδα μας.

Διοικητικοί αναμορφωτές της εποχής αυτής ήταν ο Γιάννης Μαυρίδης, ο Χρήστος Τσιούρης και ο Γιάννης Αρφάνης, μαζί με συμπαραστάτες δραστήριους ανθρώπους όπως ο Ξεπαπαδάκος, Δελεβάντε, Δεσύπρης και Κεφαλάς.

Όλο αυτό το διάστημα, παράλληλα με την ανάπτυξη της περιοχής, οι κάτοικοι του Δήμου μας αυξάνονταν αριθμητικά και εξελίσσονταν και προόδευαν κοινωνικά. Όλος αυτός ο δημιουργικός «ούρειος» άνεμος αυτά τα τελευταία χρόνια, συμπαρέσυρε θετικά την ομάδα της γειτονιάς των Τραχώνων.

Με δυνατούς και ευκατάστατους διοικητικούς ηγέτες όπως τον Γιάννη Μαυρίδη και τον Βασίλη Τσίλη, κατόρθωσε μέσα σε 4 σχεδόν χρόνια στη δεκαετία 2010 να επιτύχει ένα αδιανόητο και εξωπραγματικό, για έναν σύλλογο, επίτευγμα!

Την περίοδο 2010-2011 παίζει τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και πετυχαίνει την άνοδο για πρώτη φορά σε Εθνική κατηγορία, την Δ΄ Εθνική! Αντίπαλος ο Ιάσωνας Λιοσίων. Τελικό αποτέλεσμα 3-1 (!!!) υπέρ του Α.Ο. Τραχώνων. Ιδιαίτερη μνεία στον Πρόεδρο Γιάννη Μαυρίδη, στον προπονητή Κώστα Μιχάλη και σε παίκτες όπως ο Νεντέλκοβιτς, Ντεντόπουλος, Χατζής, Κανελίνι, Στεφάνου, Καλιπολίτης.

Μία ανεπανάληπτη ομάδα, μία μεγάλη στιγμή στην ιστορία του Συλλόγου! Στην ίδια χρονιά πετυχαίνει Double, κερδίζοντας και το Υπερκύπελλο των Πρωταθλητών των δύο ομίλων της Α΄ κατηγορίας την περίοδο 2011-2012. Αν και πρωτάρα κατάφερε να μείνει στην Δ΄ Εθνική εκείνη την χρονιά.

Την επόμενη περίοδο 2012-2013 τερμάτισε βαθμολογικά πάνω από την μέση του πρωταθλήματος και με αναδιορθώσεις κατηγοριών ευνοήθηκε, λόγω της θέσης της, και βρέθηκε αυτόματα στην Γ΄ Εθνική.

Η τύχη είχε «γυρίσει» προς το μέρος πια αυτής της τόσο ταλαιπωρημένης κατά το παρελθόν ομάδας…

Και φτάνουμε στην μεγαλύτερη δόξα – μέχρι την επόμενη – ποδοσφαιρική περίοδο 2013-2014 όπου με πρόεδρο τον Βασίλη Τσίλη και προπονητή έναν νέο και πολύ ταλαντούχο προπονητή τον Ηλία Καλοπήτα, καταφέραμε να τερματίσει πρώτη και αήττητη στο δύσκολο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής και να ανέβει για πρώτη φορά στην ιστορία του FOOTBALL LEAGUE.

Η ομάδα, με παίκτες ηγέτες όπως τον Γούλα, τον Σαγανά, τον Καραμέρη και τον Σαπαλίδη, έγραψε με χρυσά γράμματα ιστορία με το απίστευτο κατόρθωμά της, κερδίζοντας στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος μέσα στην Κρήτη τον Ατσαλένιο με 3-2, με ένα χρυσό γκολ του «μπόμπερ» Σαπαλίδη στο τελευταίο σχεδόν λεπτό των καθυστερήσεων του αγώνα!

Τι νίκη, τι θρίαμβος, τι απίστευτες στιγμές στην επιστροφή με το «Πλοίο της Χαράς» από το αξέχαστο Ηράκλειο… Και τι μαγική υποδοχή στην φιέστα θριάμβου στο γήπεδο των Τραχώνων όπου γιόρτασε όλος ο Άλιμος το ένδοξο καμάρι του!!!

Μοναδικό, μαγικό και αξεπέραστο κατόρθωμα! Λίγοι άνθρωποι, με πολύ κόπο, μεράκι, προσωπική δουλειά, σωστές επιλογές και πολλά χρήματα, που αγόγγυστα και με αγάπη βγήκαν από τις τσάντες δύο κορυφαίων Προέδρων του συλλόγου, έφτασαν αυτήν την ομάδα πολύ ψηλά!

Ο Άλιμος αυτομάτως έγινε γνωστός και αναγνωρίσιμος στα πέρατα της Ελληνικής Επικράτειας. Και αυτό χάρις στο ποδόσφαιρο που, όσο και αν στην Ελλάδα καθίσταται από τα «κακώς κείμενα» ανυπόληπτο, όταν το υπηρετείς σωστά και συνειδητά, σου ανταποδίδει στιγμές ανείπωτης ευτυχίας.

Η περίοδος 2014-2015 βρίσκει την ομάδα των Τραχώνων να φιγουράρει, σαν ΠΑΕ πλέον, στα δύσκολα και δύσβατα μονοπάτια της Β΄ Εθνικής κατηγορίας! Οι απαιτήσεις πολλές, οι δυσκολίες ανυπέρβλητες και τα «θολά νερά» της κατηγορίας αυτής ήταν για την ομάδα αχαρτογράφητα.

Είτε από άγνοια, είτε από απειρία στη διαχείριση ενός… «πλοίου στον ωκεανό», είτε εντέλει από την επακόλουθη έλλειψη «καυσίμων», δηλαδή χρημάτων, η ομάδα προδόθηκε από τις αδυναμίες της.

Έμεινε δυστυχώς να πολεμάει μόνη της με τα… «αρπακτικά» και τις δολοπλοκίες της κατηγορίας, ο κόσμος της απογοητεύτηκε και έτσι, μη μπορώντας να ανταπεξέλθει αγωνιστικά αλλά και εξωαγωνιστικά, δεν μπόρεσε να σταθεί στην επαγγελματική κατηγορία, αν και πραγματοποίησε ένα πολύ ελπιδοφόρο πρώτο γύρο πρωταθλήματος.

Το όνειρο έσβησε γρήγορα αλλά σημασία έχει ότι, έστω και για μία χρονιά, ο Σύλλογος το έζησε…

5. Η Νέα Εποχή και ο Σύγχρονος Οργανισμός (2016–Σήμερα)

Στην χρονιά 2015-2016 η ομάδα δηλώθηκε, αν και ανέτοιμη αγωνιστικά, στην Γ΄ Εθνική. Χωρίς έμπειρους ποδοσφαιριστές, χωρίς ηθικό, με διοίκηση «έκτακτης ανάγκης», αγωνιζόμενη με την ομάδα της Κ20 που την προηγούμενη χρονιά είχε φτάσει στον τελικό του δικού της πρωταθλήματος, ακολούθησε μία μοιραία αλλά καθόλα αξιοσέβαστη πορεία προς έναν νέο υποβιβασμό στα γνώριμα λημέρια της Α΄ κατηγορίας Αθήνας.

Από το 2016 τα ηνία της Διοίκησης του Συλλόγου αναλαμβάνει ο Χρήστος Τσιούρης, ο οποίος κατά το παρελθόν έχει διατελέσει όχι μόνο φίλαθλος της ομάδας, αλλά και ποδοσφαιριστής της, αρχηγός στις ανόδους της δεκαετίας του ’90, μέλος της Διοίκησης κατόπιν, Γενικός Αρχηγός και σημαίνων στέλεχος των Διοικήσεων Μαυρίδη και Τσίλη.

Όραμα και κεντρικός στόχος του όλα αυτά τα χρόνια είχε και έχει να καταστήσει τον Σύλλογο πρότυπο λειτουργίας και οργάνωσης, με απώτερη επιδίωξη να ξαναδεί την αγαπημένη του ομάδα ξανά σε ανώτερες κατηγορίες.

Όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, με σωστές επιλογές νέων προπονητών και ταλαντούχων ποδοσφαιριστών, ο Σύλλογος κάθε χρόνο πρωταγωνιστεί στα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας, δίνοντας σημασία όχι μόνο στο ποιοτικό ποδόσφαιρο που έχει σαν ταυτότητα ομάδας, αλλά παράλληλα δίνοντας ιδιαίτερο βάρος και στην ανάδειξη νέων ποδοσφαιριστών που προέρχονται μέσα από τις Ακαδημίες του Συλλόγου.

Με την ελπίδα κάποια στιγμή ο Άλιμος να ξαναθαυμάσει το ποδοσφαιρικό του καμάρι, που έκανε γνωστή την γειτονιά των Τραχώνων σε όλη την Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια.

Παράλληλα με την αντρική ομάδα ποδοσφαίρου, αναγεννήθηκε εκ βάθρων και η Ακαδημία του Συλλόγου, ενώ παράλληλα ιδρύθηκαν τμήματα γυναικείου ποδοσφαίρου, στίβου και futsal, καθιστώντας πλέον τον Σύλλογο σαν «Οργανισμό» άθλησης στον Άλιμο.

Παράλληλα συμμετέχει ενεργά σε πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα στον Δήμο μας και συγχρόνως, με φιλανθρωπικές κινήσεις αλληλεγγύης, εφαρμόζει πιστά το τρίπτυχο motto που χαρακτηρίζει την όλη λειτουργία και δομή του Συλλόγου:
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

6. Παράρτημα: Προπονητές & Ποδοσφαιριστές που Σημάδεψαν την Ιστορία

Υ.Γ. Στο χρονικό της ποδοσφαιρικής ιστορίας του Α.Ο. Τραχώνων αναφερθήκαμε στους Προέδρους και στις Διοικήσεις που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στο να ανδρωθεί στην πορεία των χρόνων ο Σύλλογος.

Αξίζει να ονομάσουμε και τους προπονητές της τελευταίας δεκαετίας που βοήθησαν την ομάδα να εδραιωθεί πλέον σαν ένα «brand name» στις ερασιτεχνικές κατηγορίες, όπως τον Γιάννη Κουσάνα, τον Γιώργο Παπακωστούλη, τον Αντώνη Τσιμπάκη και τον Μαρίνο Πολυμέρη.

Όμως ποιοι ποδοσφαιριστές ξεχώρισαν αυτά τα 70 χρόνια ιστορίας του Συλλόγου και άφησαν το στίγμα τους στο πέρασμά τους;

Είναι σημαντικό για την ιστορία να τους αναφέρουμε:

Καλύτεροι τερματοφύλακες: Λαμπρόπουλος, Μποσίκης, Σταματίου, Μπογρής, Θεοδώρου, Χόνος, Λέτσο, Βαγγελάκος, Καραβατάς, Δραμπαλής, Μανωλικίδης.

Καλύτεροι πλάγιοι μπακ: Δημητράκης, Φυνάλης, Καραλής, Ζέπης, Χιόνης, Καρδαρής, Σκόνδρας, Γιακουμάτος, Βουρλουμής, Καραμπάτσης.

Καλύτεροι στόπερ: Μποσίνης Γιώργος, Μιχαηλίδης, Γιαννόπουλος, Κυριακόπουλος, Δαρράς, Γαβριήλ, Στεργιακός, Κολινιάτης, Μπουγιούκος, Ακριτίδης, Νέστωρας, Κατσαούνος.

Καλύτεροι μέσοι: Λιάσκος, Τσιούρης Χρήστος, Γιακουμάτος, Γιωτάκης, Δεληλήκας, Κανελλίνι, Χατζής, Γούλας, Σαμιώτης, Προμπονάς, Μανωλιάδης, Προΐ, Κούτρας.

Καλύτεροι μεσοεπιθετικοί: Κασδάγλης, Παπαφωτίου, Λαδάς, Νεντελκόβιτς, Μπράνταν, Μπεριέξ, Πάσσας, Μπαμπαλούκας, Τσιούρης Δημοσθένης, Πατρικίος.

Καλύτεροι πλάγιοι επιθετικοί: Ζωγράφος, Δέδες, Μιχαλάς, Νικολέρης, Καλιπολίτης, Δημογιάννης Σπύρος, Σμυρνάκης.

Καλύτεροι σέντερ φορ: Τραϊτώρακης, Αντωνόπουλος, Νομικός, Παναγόπουλος, Πράττης, Ασημακόπουλος, Ντεντόπουλος, Καστρίτης, Μπαρμπάρης, Ιωάννου, Σαπαλίδης, Καζαντζής, Λιαράκης.

Created by MASSIVE MEDIA with ❤️

‌

Offline Website Maker